ตัวอย่างยาวๆ ของ แฮร์รี่ 6 (ของญี่ปุ่น)
posted on 24 Jan 2009 22:22 by omogoki
พอดีไปเจอะมาที่ http://www.mugglethai.com/ ก็ขอมอบเครดิตให้ไปเลยนะครับ ตื่นเต้นครับพี่น้อง จะได้ดูในอีก 5 เดือนข้างหน้าแล้ว -- หนังเรื่องนี้มีเรตแค่ PG
แค้กๆ ฮ้าดดดด ชิ่ว ปัดหยากไย่ที่มันเกาะเต็มบล็อก แฮ้กๆ เหนื่อยกับการถูปัดกวาดรำคาญ
ฝุ่นหนาเตอะในบล็อก และอะไรที่ยังค้างคาใจอยู่
ห่างหายไปนานกับ บล็อก exteen แห่งนี้ ยินดีต้อนรับ[ตัวเอง] กลับมาอีกครั้ง! แปะ แปะ แปะ หลังจากที่บล็อกสุดท้ายอั๊พเรื่อง กีฬาเล่นๆ แบบเมกัน ซึ่งก็ผ่านมาเกือบครบ บรรจบ 1 ปีแล้ว ก็เลยถือฤกษ์ด้วยอารมณ์สหวีวี่วี มาอัพบล็อกเลยแล้วกัน
จุดเริ่มต้นของอารมณ์สหวีวี่วีนั้น ก็เหมือนกับเกือบทุกคนแหละครับ เมื่อคุณเริ่มต้นเปิดใช้งานอินเตอร์เน็ต เข้าเว็บที่ตนเองอยากเข้าจริงๆ แต่พอไปๆมาๆ หากคุณเปรียบเทียบว่านาทีแรกคุณอยู่หาดสมิหรา (สะกดถูกปะนิ) ชั่วโมงต่อมาคุณก็อาจอยู่กลางอ่าวไทย เพราะมันไกลจากนาทีแรก ที่มี "จุดประสงค์ในการใช้" นั่นเอง
ในส่วนของผมนั้น ผมก็เริ่มจากการ เช็คเมล์ > ก็มีคนส่ง Hi5 Request > คลิก Accept Friends > เข้า Hi5 > อยากออนเอ็ม เลยออนเอ็ม > พบเมล์ของใครก็ไม่รู้ > ลอง search หาใน Hi5 > ไม่เจอ > เลยหาใน google ก็ไม่เจอ > เซ็ง > พิมพ์ชื่อตัวเอง > ไม่เยอะ > เซ็ง > พิมพ์อีเมล์ตัวเอง > เยอะ > ไม่เซ็ง > พบชื่อใน exteen blog ก็ลองเข้าไปอ่าน entry ตัวเองดู > ชอบ อยากเขียนอีก > ลอง log in > ลืมรหัสผ่าน ! > ขอใหม่ เค้าให้ตั้งใหม่ > log in ใหม่ > กระทั่งพบว่าตนเองกำลังพิมพ์ประโยคนี้แหละครับ = ="
ปัจจุบันโลก exteen ได้พัฒนามามาก ตามที่ webmaster ได้กล่าวไว้ในบล็อกของท่าน จึงไม่ขอกล่าว ณ ที่นี้
ช่วง 1 ปีมีอะไรเกิดขึ้นเยอะแยะมากมาย สำหรับบุคคลตัวเล็กๆ ที่ สูง 170 หนัก 65+ อย่างผม เกินกว่าจะบรรยายให้หมดได้ แต่ก็ขอเบิกความเป็นข้อๆ เป็นวิทยาทานแก่ชนรุ่นหลังต่อไป [ฮั่นแน่ ผมเห็นนะ เม้าส์ท่านกำลังเลื่อนไปที่กากบาทหัวมุมขวาละสิ แต่ก่อนไปขอคอมเม้นท์หน่อยน้า]
1. วิกฤตการณ์ Wall Street ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับ Hamburger Crisis
เมื่อสี่เดือนก่อน ผมกับเพื่อน นายเปตอง (นามสมมติ) ลงรถเมล์สาย 124 ไปที่ หน้าเมเจอร์ปิ่นเกล้า ถูกสาวสวยหน้าตาดี (มากๆ 
) เข้ามาหว่านล้อมให้ไปทำ test ภาษาอังกฤษ ฟรี ที่ Wallstreet
"นะคร้า.. ทำแป๊บเดียว ไม่ถึง 5 นาทีก็เสร็จคะ" ก็เลยเข้าไปตามเสียงนั้น ลากเปตองเข้าไปด้วย
พอเข้าไป ก็พบว่ามันหรูมากๆๆ มีพี่พนักงานเข้ามาหาสองคนบอกว่า "test นี้จะทำประมาณ ครึ่งชั่วโมงเองนะคะ" -- เห้ยโกหกนี่หว่า ผมคิดในใจ จึงใช้ข้ออ้างว่านัดกับเพื่อนมาดูหนังอยู่ ซึ่งนี่ก็เลยเวลามามากแล้ว แล้วก็จากมาด้วยดี โดยทิ้งเบอร์โทรจริงๆ ของเราไว้ให้
จากนั้นมาเค้าก็ตามตื้อไม่ยอมหยุด โทรมาหาทุก 2-3 สัปดาห์ ตื้อให้ไปทำ test ก็ไม่รู้ว่าโทรมาทำไมนักหนาทั้งๆ ที่พรรณนาไว้ว่า ฟรี
พักหลังบักเปตองมันทนไม่ไหว เอามือถือ ใส่ตู้ปิดกุญแจ ไม่ให้ได้ยินเสียงสั่น ส่วนผมอดทนไม่ได้จึงเดินทางไปที่ wallstreet เพื่อดูว่า test นั้นมันคืออะไร ในใจคือคิดแน่ๆ ว่าเพื่อจบการตื้อ และไม่คิดที่จะเรียนอะไร ก็ไปนั่งฟัง "(ไอ้)พี่ตี๋" สาธยายต่างๆ นานา เข้าทำ Test มันบอกว่าเราเทียบได้ TOEFL 435 (โดยประมาณ) โอ้ว์.... ประมาณว่าตัวเองรับไม่ได้ ไม่รู้จะพูดอะไร จนในที่สุด
ก็ตกลงใจ ซื้อคอร์สมันที่เสนอเอาไว้คือ 70000 กว่าบาท ดันจ่ายล่วงหน้าให้มัน 1,000 บาท ไปก่อน
แล้วเดินจากมา
กลับมาที่ รร. เล่าให้เพื่อนๆ ฟัง เพื่อนๆ ก็ให้คำแนะนำแบบว่า "คิดดีแล้วหรือยัง" "คุ้มเหรอ" "ผลที่ได้เค้าหลอกหรือเปล่า?" "ลองหาอ่านในเน็ตดิ" ซึ่ง 100% บอกแต่ผลด้านมืดของมัน
เลยตัดสินใจเข้าไปอ่านดู ก็จริงอย่างที่ว่า ลองมาดูค่าเสียโอกาสอีกอย่าง คือตั๋วเครื่องบินไปเมกา พบว่า
ค่าตั๋วเครื่องบินไปเมกา + Pocket money อีก $650 บาท = ค่าเรียน Wall Street
ผมจึงขอฟันธงว่า "ไม่คุ้ม" แล้วปล่อยให้เค้าโทรมาแล้วไม่รับสาย (ด้วยความกลัวในใจ) กระทั่งอดทนไม่ได้ แล้วบอกยกเลิกคอร์สไป -- เป็นครั้งแรกที่บอกยกเลิกอะไรยังงี้ไป ตื่นเต้นดี 
สรุป เสียค่าโง่ รวมค่าประสบการณ์ชีวิตและค่าสะเดาะเคราะห์ไป 1000 บาทถ้วน
----- เหวอๆ ง่วงแล้ว มากๆ ขอลาไปนอน เดี๋ยวมีต่อด้วย รับเป็น Buddy เด็กแลกเปลี่ยนจากอิสราเอล และการเมืองในโรงเรียน ค้าบ
ฝันดี
ช.อ. ณ มวส
edit @ 24 Jan 2009 23:19:20 by O' Mogoki
